فاكتورهاي شيميايي موثر بر روي عملكرد بركه ها

فاكتورهاي شيميايي:
مهمترين فاكتورهاي شيميايي موثر بر روي عملكرد بركه ها عبارت است از:
- PH
- مواد سمي
- اكسيژن محلول
PH:
- هر دو نوع بركه هاي بي هوازي و اختياري تحت شرايط قليايي جزئي داراي بهترين عملكرد مي باشند. تخليه فاضلاب هاي صنعتي به فاضلابروهاي شهري تاثير زيادي بر روي نوسانات PH در فاضلاب خام ورودي دارد. بنابراين، كنترل فاضلاب هاي صنعتي و در نتيجه كنترل PH در محل ورود فاضلاب به بركه ها خواهد بود. در شرايط آب و هوايي گرم در بركه هاي بي هوازي با زمان ماند 5-3 روز شرايط PH از نظر تصفيه فاضلاب مهيا بوده و مشكلي بوجود نمي آيد و در چني شرايط تخمير متاني در توازن با تخمير اسيدي است . در بركه هاي اختياري اگر رنگ فاضلاب در بركه سبز تيره باشد، نشانه اي از احتمال وجود PH اسيدي است . در بركه هاي تثبيت نوسانات وسيعي در PH فاضلاب وجود دارد بطوري كه در اوايل صبح به دليل وجود بيش از حد CO2توليدي بواسطه تنفس سلولي باكتري ها PH پايين بوده و در بعد از ظهرها به واسطه جذب عمده جذب CO2 از فاضلاب توسط جلبك ها در فعاليت فتوسنتز، PH افزايش مي يابد كه در چنين مواقعي حتي PH به بالاي 9 نيز مي رسد كه علت آن اين است كه در مواقع فتوسنتز شديد براي جبران كمبود CO2 مورد نياز جلبك ها، كربنات ها و بي كربنات ها طبق معادلات 5-2 و 6-2 شروع به تجزيه شدن مي نمايند (18و17و16).

2HCO3 CO32-+H2O+CO2
CO32-+2H2O OH-+CO2
نتيجه اين دو واكنش در نهايت توليد CO2 و يون هيدروكسيل مي باشد كه گاز دي اكسيد كربن توليدي توسط جلبك ها مصرف شده و تجمع يون هيدروكسيل توليدي در فاضلاب سبب افزايش PH به بالاي 10 مي گردد.
-مواد سمي:
وجود غلظت زياد مواد سمي در فاضلاب ورودي به بركه ها مي تواند مشكل آفرين باشد. فلزات سنگين، آفت كش ها، مواد ضد عفوني كننده ، سولفيدها و فاضلاب صنايع داروسازي و ديگر فاضلاب هاي صنعتي محتوي مواد سمي قبل از تخليه به فاضلابروها مي بايست كنترل شوند و همچنين در اين رابطه استاندارد تخليه مواد سمي به فاضلابروهاي شهري بايد رعايت گردد (جدول 1-1).
بركه هاي تثبيت نسبت به ساير روش هاي تصفيه فاضلاب نسبت به شوك مواد سمي ورودي داراي حساسيت كمتري مي باشند. وجود زمان ماند طولاني در بركه ها سبب بوجود آمدن تطابق تدريجي ميكروارگانيسم ها به مواد جلوگيري كننده از رشد مي شود. در اين تطابق تدريجي گونه هاي خيلي مقاوم ميكروارگانيسم ها باقي مانده و گونه هاي خيلي حساس از بين مي روند. بررسي ها در مناطق گرمسيري نشان داده كه بركه ها نسبت به غلظت زياد فلزات سنگين داراي مقاومت زيادي هستند بطوري كه وجود تا غلظت 6 ميلي گرم در ليتر براي هر يك از فلزات كادميوم، كروم، مس، نيكل و روي را بدون دارا بودن اثرات مختل كننده تحمل مي نمايند (13). مطالعات توسط سازمان حفاظت محيط زيست آمريكا نشان داده كه اولين علائم نزول راندمان تصفيه در بركه ها زماني شروع مي شود كه غلظت مجموع فلزات سنگين در فاضلاب ورودي بيش از 60 ميلي گرم در ليتر برسد. (براي هر كدام از فلزات فوق الذكر غلظت 12 ميلي گرم در ليتر).
-اكسيژن محلول:
اكسيژن محلول بهترين شاخص جهت بررسي عملكرد مطلوب بركه هاي اختياري و هوازي مي باشد. منبع تامين اكسيژن در بركه ها از طريق فتوسنتز جلبك ها و همچنين از طريق اكسيژن گيري از اتمسفر مي باشد. جلبك ها در روز در حضور نور خورشيد شروع به فعاليت فتوسنتز نموده كه نتيجه آن توليد اكسيژن محلول مي باشد كه ميزان اكسيژن توليدي بستگي به شدت نور خورشيد دارد. جلبك ها مهمترين منبع توليد اكسيژن در بركه ها هستند. علاوه بر جلبك ها، مقداري اكسيژن نيز از طريق جذب از اتمسفر به داخل فاضلاب بواسطه قانون هانري انحلال مي يابد. وجود باد ملايم و تلاطم مناسب در افزايش اكسيژن گيري فاضلاب از اتمسفر موثر است (23و17و16).
توليد اكسيژن در بركه ها درطول شبانه روز داراي نوسانات زيادي است. جلبك ها در روز توليد كننده اكسيژن و در شب مصرف كننده اكسيژن مي باشند. با طلوع آفتاب جلبك ها شروع به فتوسنتز نموده و اكسيژن توليد مي نمايند كه با بالا آمدن آفتاب مرتبا توليد اكسيژن افزايش مي يابد. بطوري كه در ساعات بعد از ظهر درلايه هاي سطحي و زير سطحي در حد فوق اشباع قرار مي گيرد. با غروب آفتاب فعاليت فتوسنتز كاهش يافته و توليد اكسيژن نيز كاهش مي يابد. درساعات اوليه شب باكتري ها از اكسيژن موجود در فاضلاب استفاده نموده و مرتبا غلظت اكسيژن محلول در فاضلاب كاهش مي يابد بطوري كه درساعات نيمه شب و قبل از طلوع آفتاب غلظت اكسيژن محلول حتي به زير يك ميلي گرم در ليتر مي رسد. حداكثر غلظت اكسيژن محلول در بركه ها در ساعات آفتابي بعد از ظهر و حداقل آن قبل از طلوع آفتاب است. وجود غلظت مناسب اكسيژن محلول در لايه هاي سطحي در كاهش بوهاي نامطبوع توليدي درلايه هاي بي هوازي داراي اهميت است. علي رغم وجود اكسيژن محلول در لايه هاي سطحي باز هم گاهگاهي مسئله توليد بو به واسطه بارگذاري بيش از حد مواد آلي در بركه ها وجود دارد.
همچنين اين شرايط در صورتي بوجود مي آيد كه به علت بالا رفتن درجه حرارت رشد جلبك هاي سبز – آبي در بركه ها افزايش يافته يا اين كه به علت افزايش ناگهاني درجه حرارت به بيش از 25 درجه سانتيگراد در كف بركه، لايه هاي بي هوازي تحتاني بر روي سطح بركه شناور شده و توليد گاز نمايند. (18و17و16).

مطالب تصادفی:
قانون نظام مهندسی و كنترل ساختمان - دوشنبه یازدهم بهمن 1389
بررسی ایمن سازی در سدهای قوسی - دوشنبه یازدهم بهمن 1389
صرفه جویی در مصرف آب - دوشنبه یازدهم بهمن 1389
مقاوم سازی لرزه ای تاسیسات آب شهری - دوشنبه یازدهم بهمن 1389
سيستم هاي مهندسي تصفيه آب و فاضلاب شهری - دوشنبه یازدهم بهمن 1389
زهکشی چيست و چگونه؟ - یکشنبه دهم بهمن 1389
سپتیک تانک - یکشنبه دهم بهمن 1389
دستورالعمل حوادث و اتفاقات شبکه آبرسانی - یکشنبه دهم بهمن 1389
ﻫﻮادﻫﻲu202c - یکشنبه دهم بهمن 1389
تصفیه آب و فاضلاب - شنبه نهم بهمن 1389
فيلتر کربن - شنبه نهم بهمن 1389
ﻫﺎﻟﻮﻣﺘﺎﻧﻬﺎ - شنبه نهم بهمن 1389
دستورالعمل پیمایش شبکه توزیع آب - شنبه نهم بهمن 1389
همه چیز درباره نیترات / استانداردهای جهانی آب آشامیدنی چیست - جمعه هشتم بهمن 1389

برچسب: نویسنده: امیرحسین ستوده بیدختی تاريخ: سه شنبه 5 13 ساعت: 16:55

درباره سایت

آخرین مطالب

امکانات وب

فاكتورهاي شيميايي موثر بر روي عملكرد بركه ها

صفحه بندی

آرشیو مطالب

پيوندهای روزانه

لینک دوستان

خبرنامه